De internationalisering. Het lijkt ondertussen al weer zolang geleden dat we met een groep mensen naar Amerika gingen en ons daar in de locale cultuur onderdompelen. Maar aangezien onze Amerikaanse vrienden binnenkort hierheen komen, leek dit mij een goed moment om leuke herinneringen op te halen aan die trip. In het bijzonder wil ik iets vertellen over een deel van de trip naar Cape Cod. Hoewel de Amerikaanse mensen toen niet bij ons waren, was het namelijk wel een van de mooiste dingen die ik in mijn hele leven heb gezien.
De trip begon op de woensdagochtend. We moesten rond 6 uur op school zijn. Natuurlijk was het middenin de herfst, en ondanks het feit dat het weer meestal heel goed was, stonden we op dit moment met zijn allen in een hoekje op en neer te springen om warm te blijven. Het was gezellig, en hoewel we het allemaal jammer vonden dat we onze nieuwe vrienden drie dagen lang zouden moeten missen, hadden we wel heel veel zin in deze trip.
Toen de bus eindelijk was gearriveerd vertrokken we dan ook snel, en de meeste mensen aten hun ontbijt, wat 's ochtends snel bij Dunkin Donuts was meegenomen. Er werden ervaringen besproken, en we genoten van het landschap. Na een uur of drie waren we eindelijk op plaats van bestemming aangekomen: Hotel Four Points. Iedereen kreeg een poosje de tijd om hun kamer te vinden en zich om te kleden voor het kajakken. De kamers zelf waren echt prachtig, alhoewel je wel het zwembad, wat aan de kamers grensde, kon ruiken. Maar zelf, als iemand die ongeveer in een zwembad woont, had ik daar amper last van.
Toen iedereen was omgekleed was het tijd om te gaan lopen naar de kajakplaats. Hiervoor moesten we eerst een zeer grote weg oversteken. Maar omdat er om een of andere reden nergens een oversteekplaats te vinden was, moest iemand kijken of de kust veilig was, en daarna sprintten we dan met z'n allen zo hard mogelijk naar de overkant. Vervolgens moesten we nog een kwartiertje lopen, nog een keer de weg over, en toen waren we bij het watercentrum, waar we eindelijk mochten lunchen. Na de lunch vertrokken we naar het startpunt, waar een vrouw op ons te wachten stond. Zij gaf ons eerst een korte cursus over hoe een kajak werkte, en daarna hielp ze ons het water in te gaan.
Toen was het tijd voor een prachtige tocht door de moerassen van Cape Cod. Het landschap was echt schitterend, de bladeren hadden de mooiste kleuren, en de zon scheen lekker. Er was niets meer over van de kou en vermoeidheid van die ochtend, iedereen was vrolijk en energiek, en we schoten over het water. Zo nu en dan stopten we, en kregen we wat uitleg over de omgeving van de reisleider, en dan gingen we weer door. Op de helft van de tocht beklommen we een heuvel, waarvan het uitzicht echt prachtig was. Het water fonkelde in de zon, er stond een licht briesje die de mooie bladeren zachtjes liet bewegen, en in de verte was de oceaan zichtbaar.
Dit was een van de mooiste momenten van mijn leven. En als het even mogelijk is, zou ik het meteen nog eens doen.
- Hasse
Geen opmerkingen:
Een reactie posten