Verslag internationalisering

De internationalisering. Het lijkt ondertussen al weer zolang geleden dat we met een groep mensen naar Amerika gingen en ons daar in de locale cultuur onderdompelen. Maar aangezien onze Amerikaanse vrienden binnenkort hierheen komen, leek dit mij een goed moment om leuke herinneringen op te halen aan die trip. In het bijzonder wil ik iets vertellen over een deel van de trip naar Cape Cod. Hoewel de Amerikaanse mensen toen niet bij ons waren, was het namelijk wel een van de mooiste dingen die ik in mijn hele leven heb gezien.

De trip begon op de woensdagochtend. We moesten rond 6 uur op school zijn. Natuurlijk was het middenin de herfst, en ondanks het feit dat het weer meestal heel goed was, stonden we op dit moment met zijn allen in een hoekje op en neer te springen om warm te blijven. Het was gezellig, en hoewel we het allemaal jammer vonden dat we onze nieuwe vrienden drie dagen lang zouden moeten missen, hadden we wel heel veel zin in deze trip. 

Toen de bus eindelijk was gearriveerd vertrokken we dan ook snel, en de meeste mensen aten hun ontbijt, wat 's ochtends snel bij Dunkin Donuts was meegenomen. Er werden ervaringen besproken, en we genoten van het landschap. Na een uur of drie waren we eindelijk op plaats van bestemming aangekomen: Hotel Four Points. Iedereen kreeg een poosje de tijd om hun kamer te vinden en zich om te kleden voor het kajakken. De kamers zelf waren echt prachtig, alhoewel je wel het zwembad, wat aan de kamers grensde, kon ruiken. Maar zelf, als iemand die ongeveer in een zwembad woont, had ik daar amper last van. 

Toen iedereen was omgekleed was het tijd om te gaan lopen naar de kajakplaats. Hiervoor moesten we eerst een zeer grote weg oversteken. Maar omdat er om een of andere reden nergens een oversteekplaats te vinden was, moest iemand kijken of de kust veilig was, en daarna sprintten we dan met z'n allen zo hard mogelijk naar de overkant. Vervolgens moesten we nog een kwartiertje lopen, nog een keer de weg over, en toen waren we bij het watercentrum, waar we eindelijk mochten lunchen. Na de lunch vertrokken we naar het startpunt, waar een vrouw op ons te wachten stond. Zij gaf ons eerst een korte cursus over hoe een kajak werkte, en daarna hielp ze ons het water in te gaan. 

Toen was het tijd voor een prachtige tocht door de moerassen van Cape Cod. Het landschap was echt schitterend, de bladeren hadden de mooiste kleuren, en de zon scheen lekker. Er was niets meer over van de kou en vermoeidheid van die ochtend, iedereen was vrolijk en energiek, en we schoten over het water. Zo nu en dan stopten we, en kregen we wat uitleg over de omgeving van de reisleider, en dan gingen we weer door. Op de helft van de tocht beklommen we een heuvel, waarvan het uitzicht echt prachtig was. Het water fonkelde in de zon, er stond een licht briesje die de mooie bladeren zachtjes liet bewegen, en in de verte was de oceaan zichtbaar. 

Dit was een van de mooiste momenten van mijn leven. En als het even mogelijk is, zou ik het meteen nog eens doen. 

- Hasse

Leesgedrag jongeren

Dit was een zeer interessant artikel, en, als iemand die in dit artikel wordt bestempeld als 'jongere aan wie het eenvoudig aan taalvaardigheid ontbreekt', zou ik graag wat bijdragen leveren aan dit artikel die misschien wat nieuw licht op de zaak werpen. Maar ook ga ik wat bezwaren invoegen, en ik nodig de lezer uit hun eigen conclusie te trekken.

Ten eerste wil ik aangeven dat een tekort aan taalvaardigheid misschien niet de enige oorzaak is waarom deze generatie minder leest. Als wij een boek lezen, heeft het overgrote deel behoefte aan spanning, aan een goed, intrigerend plot. Ook willen we afwisseling. Dus ons idee van een interessant boek komt waarschijnlijk niet overeen met dat van het CPNB. Want als we gaan kijken naar de inhoud van de boeken die in Nederland zeer gerespecteerd worden, lijken die heel erg op elkaar. Maar dit is heel anders dan datgene wat mijn generatie graag leest. Dus als wij een klein aanbod hebben in boeken die ons aantrekken, is de kans groot dat we minder lezen. Want ook voor volwassenen is het moeilijk om door een boek heen te komen wat de lezer absoluut niet interesseert.

Daarnaast wil ik aangeven dat de beschrijving van het onderwijs niet compleet is. Er worden twee vormen van onderwijs genoemd: de basisschool en het vmbo. Nergens wordt ook maar met een woord gerept over de havo of het vwo, waar het onderwijs heel anders is. In mijn beleving is de school alles behalve 'samen gezellig leuke dingen doen'. Schoolwerk is intensief, en in de Nederlandse lessen wordt voornamelijk aandacht geschonken aan lees- en taalvaardigheid.

Ten slotte wil ik nog een ander bezwaar uitspreken over dit artikel. Het behandelt mijn generatie alsof we vreemde, moeilijk te behandelen wezens zijn die minder goed zijn dan de generatie van de schrijver. En hoewel het zeer officieel wordt geformuleerd, voelt het voor mij toch aan alsof er een toon van minachting over dit stuk heen hangt. Alleen omdat mijn generatie niet precies hetzelfde wil, niet precies dezelfde interesses heeft als die van de schrijver, maakt dat ons niet dommer. Het is waar, we zijn nog niet zo ver ontwikkeld als de vorige generatie, maar dat komt omdat we veel jonger zijn. En nog een laatste puntje: hoewel de jongeren de schuld krijgen van het feit dat we te weinig lezen, is het jullie generatie die ons opleidt. Dus het is ook jullie verantwoordelijkheid.

In het kort is het dus zo dat er ten eerste andere oorzaken kunnen zijn voor ons 'gebrek aan taalvaardigheid', dit artikel niet zeer volledig is over de verschillende soorten onderwijs en dat het ten slotte een best wel beledigend stuk is wat mijn generatie aanvalt.